пескалю́б, ‑у,
Шматгадовая расліна сямейства злакаў, якая ўтварае густую дзярніну і прымяняецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пескалю́б, ‑у,
Шматгадовая расліна сямейства злакаў, якая ўтварае густую дзярніну і прымяняецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папячы́цельства, ‑а,
1. Сістэма мерапрыемстваў па абароне законных правоў і інтарэсаў непаўналетніх і недзеяздольных.
2. У дарэвалюцыйны час — установа
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парламенцёр, ‑а,
Асоба, упаўнаважаная адным з ваюючых бакоў
[Фр. parlementaire.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паро́мшчык, ‑а,
Перавозчык на пароме.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пато́мак, ‑мка,
Тое, што і нашчадак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
смеццеправо́д, ‑а,
Канал у сцяне дома з адтулінамі на кожным паверсе
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
статуа́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае выгляд статуі, пагадвае статую.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сяна́ж, сенажу,
Падвяленая трава, звычайна прасаваная, якая зберагаецца ў спецыяльных сховішчах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тара́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да тарана 2, прызначаны
2. Які робіцца пры дапамозе тарана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тарара́х,
1. Ужываецца як гукаперайманне
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)