ungracious [ʌnˈgreɪʃəs] adj. fml няве́тлівы, непрыя́зны;

It was ungracious of me not to appreciate your help. Было непрыгожа з майго боку не ацаніць вашу дапамогу.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unkind [ˌʌnˈkaɪnd] adj. нядо́бры, нядобразычлі́вы;

be unkind to smb. ке́пска абыхо́дзіцца з кім-н.;

Life has been unkind to him. Лёс быў да яго нялітасцівы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

variegated [ˈveərɪgeɪtɪd] adj.

1. рознакаляро́вы; страка́ты; пярэ́сты;

variegated leaves паласа́тае лі́сце

2. разнаста́йны;

a variegated career кар’е́ра з ча́стаю пераме́наю абста́він, пра́цы і да т.п.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

live up to

жыць, дзе́йнічаць зго́дна з чым (пры́нцыпамі, пра́віламі)

to live up to the treaty — трыма́цца пастано́ваў тракта́ту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mahogany

[məˈhɑ:gəni]

n., pl. -nies

1) чырво́нае дрэ́ва (матэрыя́л і дрэ́ва)

2) мэ́бля з чырво́нага дрэ́ва

3) ко́лер чырво́нага дрэ́ва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

contemn

[kənˈtem]

v.t.

1) пагарджа́ць, ста́віцца з пага́рдай; грэ́баваць

2) не паважа́ць, не надава́ць вагі; не зварача́ць ува́гі; ста́віцца абыя́кава

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

obsolete

[,ɑ:bsəlˈi:t]

adj.

1) састарэ́лы, які́ ўжо́ ня ўжыва́ецца, які́ вы́йшаў з ужы́тку (пра сло́ва)

2) ве́льмі стары́; перастарэ́лы, нямо́дны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

peddle

[ˈpedəl]

v.

1) прадава́ць тава́р у разно́с

2) прадава́ць або́ гандлява́ць малы́мі ко́лькасьцямі

3) падаро́жнічаць з тава́рам на про́даж

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

certified

[ˈsɜ:rtɪfaɪd]

adj.

1) гарантава́ны

2) заве́раны

certified check — заве́раны чэк

3) дыплямава́ны, з дыплёмам

a certified teacher — дыплямава́ны наста́ўнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

attainment

[əˈteɪnmənt]

n.

1) дасягне́ньне n.

2) здо́льнасьць f., уме́льства n.

a man of varied attainments — чалаве́к з ро́знымі здо́льнасьцямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)