канта́ та , -ы, Д М -та́ це, мн. -ы, -та́ т, ж.
1. Буйны музычны твор урачыстага або лірыка-эпічнага зместу для салістаў хору і аркестра.
2. Жанр урачыстай лірыкі — вершаваны твор на міфалагічную тэму або да якой-н. урачыстасці (спец . ).
|| прым. канта́ тны , -ая, -ае (да 1 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ма́ нія , -і, ж.
1. Псіхічнае расстройства, якое характарызуецца павышанай псіхічнай актыўнасцю, узбуджанасцю (спец . ).
2. Выключная засяроджанасць свядомасці, пачуццяў на якой-н. адной ідэі.
М. вялікасці.
М. праследавання.
3. перан. Хваравітая неадольная цяга да чаго-н.
М. пісаць вершы.
|| прым. маніяка́ льны , -ая, -ае.
М. стан.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мача́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е; незак. , што.
1. Апускаць у што-н. вадкае або сыпкае.
М. бульбу ў скваранае сала.
2. Вырабляць што-н. апусканнем у які-н. раствор (спец . ).
М. запалкі.
|| аднакр. макну́ ць , -ну́ , -не́ ш, -не́ ; -нём, -няце́ , -ну́ ць; -ні́ .
|| наз. мача́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
па́ зуха , -і, Д М -зусе, мн. -і, -зух, ж.
1. Прастора паміж грудзямі і адзеннем, што прылягае да іх.
Трымаць што-н. за пазухай.
Дастаць з-за пазухі.
2. Поласць у асобных органах цела (спец . ).
Запаленне лобных пазух.
|| прым. па́ зушны , -ая, -ае (да 2 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шурава́ ць , -ру́ ю, -ру́ еш, -ру́ е; -ру́ й; -рава́ ны; незак.
1. што . Перамешваць у топцы палаючае паліва (спец . ).
2. перан. Дзейнічаць, рабіць што-н. хутка, энергічна (разм. ).
|| наз. шурава́ нне , -я, н. і шуро́ ўка , -і, Д М -ўцы, ж. (да 1 знач. ).
|| прым. шуро́ вачны , -ая, -ае (да 1 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эўры́ стыка , -і, Д М -тыцы, ж. (спец . ).
1. Сукупнасць даследчых метадаў, якія выкарыстоўваюцца для адкрыцця раней невядомага.
2. Метад навучання пры дапамозе навадных пытанняў, дыялогаў, які стымулюе ў вучняў развіццё актыўнага пошуку рашэнняў, а таксама тэорыя такой методыкі.
|| прым. эўрысты́ чны , -ая, -ае.
Эўрыстычныя метады навучання.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сінтэты́ чны спец . synthé tisch; Synthé se-, Kunst-;
сінтэты́ чнае валакно́ зборн. Synthé sefasern pl , Chemí efasern pl , Kú nstfasern pl ;
сінтэты́ чныя матэрыя́ лы synthé tische Wé rkstoffe pl ;
сінтэты́ чная ткані́ на synthé tisches Gewé be
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
скафа́ ндр м. спец . Tá ucheranzug m -(e)s, -anzüge (вадалаза ); Wé ltraumanzug m , Rá umfluganzug m (касманаўта );
высо́ тны вышы́ нны скафа́ ндр Drú ckanzug m ;
ахо́ ўны скафа́ ндр Schú tzanzug m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адсе́ к м.
1. марск. , ав. Zé lle f -, -n;
2. (памяшканне спец прызначэння ) Á bteilung f -, -en;
жылы́ адсе́ к касмі́ чнага карабля́ касм. Wó hnteil des Rá umschiffes
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мо́ гільнік м.
1. археал. Grá bstätte f -, -n; Gräberfeld n -(e)s, -er;
2. спец . (месца захавання радыеактыўных прадуктаў і пад. ) É ndlager n -s, -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)