магналі́тавы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да магналіту. Магналітавыя работы.
2. Які складаецца з магналіту, зроблены з яго. Магналітавая падлога.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідраэнергеты́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да гідраэнергетыкі. Гідраэнергетычныя даследаванні.
2. Які мае адносіны да воднай энергіі. Гідраэнергетычныя рэсурсы краіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжзавадскі́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да рада заводаў, агульны для некалькіх заводаў.
2. Які адбываецца паміж заводамі. Міжзавадская спартакіяда.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжпарла́менцкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да парламентаў розных дзяржаў. Міжпарламенцкая група.
2. Які адбываецца паміж парламентамі. Міжпарламенцкі абмен думкамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міласэ́рны, ‑ая, ‑ае.
Які выяўляе міласэрнасць; схільны рабіць дабро. Міласэрны чалавек. // Які з’яўляецца вынікам міласэрнасці. Міласэрны ўчынак.
•••
Міласэрная сястра гл. сястра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мы́сленны, ‑ая, ‑ае.
Які паўстае ў мыслях; уяўны. Мысленны вобраз. // Які не выказваецца ўголас, а існуе толькі ў мыслях. Мысленная размова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́мерлы, ‑ая, ‑ае.
Які вымер, не пакінуўшы патомства (пра род, сямейства і пад.). Момант — вымерлая жывёліна. // Які знік, перавёўся (пра расліны).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
высакапро́бны, ‑ая, ‑ае.
Які мае высокую пробу (пра золата, серабро 72‑й пробы і вышэй). // перан. Разм. Які вызначаецца высокімі якасцямі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
араша́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да арашэння. Арашальныя работы. // Які прызначаны, служыць для арашэння. Арашальныя збудаванні. Арашальны трубаправод. Арашальная сістэма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
артысты́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да артыста. Артыстычныя здольнасці. // Уласцівы артысту. Артыстычная натура.
2. Які вызначаецца артыстызмам; майстэрскі, віртуозны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)