1. Момант, этап, асобная стадыя ў развіцці і змяненні чаго-н.
Першая ф. месяца.
Вадкая ф.
Уступіць у новую фазу развіцця.
2. Асобная група абмотак генератара (спец.).
|| прым.фа́завы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шкло... (а таксама шкла...).
Першая частка складаных слоў са знач.:
1) які мае адносіны да шкла, які ўтрымлівае ў сабе шкло, напр.: шклобетонны, шкловытворчасць, шкложалезабетон, шклокераміка, шклоруберойд, шклотканіна, шклоцэмент;
2) зроблены са шкла, напр.: шкловалакно, шкломазаіка, шклотавары.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
first person[ˌfɜ:stˈpɜ:sn]n.the first personling.пе́ршая асо́ба (пра займеннікі і формы дзеяслова);
in the first person ад пе́ршай асо́бы;
The novel is written in the first person. Раман напісаны ад першай асобы.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Сацыялі́зм ’вучэнне аб пабудове сацыялістычнага грамадства; першая фаза камуністычнага грамадства’ (ТСБМ). Праз рус.социали́зм (Крукоўскі, Уплыў, 81), якое з франц.socialisme < лац.sociale ’таварыскі, грамадскі’ (ССРЛЯ, 14, 427).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ірунда́ ’глупства’ (Бяльк.). З рус.ерунда́ (першая фіксацыя — 1845 г.), якое ўзнікла ў мове семінарыстаў з лац.gerundium ’герундый’ (Фасмер, 2, 26; Шанскі, 1, Д, Е, Ж, 263).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
...кратны, ‑ая, ‑ае.
Другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: такі, што паўтараецца столькі разоў, большы ў столькі разоў, колькі паказвае першая частка, напрыклад: аднакратны, мнагакратны, пяцікратны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
востра...(атаксама вастра...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая на значэнню адпавядае: а) слову «востры», напрыклад: востраканцовы, востравугольны; б) словам «вельмі», «надта», «надзвычай», напрыклад: вострадэфіцытны, востразаразны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скры́пкаж.муз. Géige f -, -n, Violíne [vĭo-] f -, -n;
ігра́ць на скры́пцы Violíne [vĭo-] [Géige] spíelen;
пе́ршая скры́пка (музыкант) Prímgeiger m -s, -, érste Géige;
◊
гра́ць пе́ршую скры́пку die érste Géige spíelen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вода... (а таксама вада...).
Першая састаўная частка складаных слоў у знач.: які адносіцца да вады, да яе выкарыстання, да дзеянняў сілай вады; пішацца, калі націск у другой частцы слова падае не на першы склад, напр.: водаварот, водакарыстанне, воданепранікальны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адзіна...
Першая састаўная частка складаных слоў са знач.:
1) які мае толькі адно, звязаны толькі з чым-н. адным, напр.: адзінабожжа, адзінаверства, адзінаспадчыннасць, адзінашлюбнасць;
2) які робіцца, ажыццяўляецца толькі адным, адзіным або адзін на адзін, напр.: адзінаначалле, адзінаўладдзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)