бары́т, ‑ту,
Мінерал белага або шэрага колеру крышталічнай будовы, які выкарыстоўваецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бары́т, ‑ту,
Мінерал белага або шэрага колеру крышталічнай будовы, які выкарыстоўваецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
газасхо́вішча 1, ‑а,
Спецыяльнае памяшканне, дзе могуць схавацца людзі ў час газавай атакі.
газасхо́вішча 2, ‑а,
Збудаванне
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
газіфіка́цыя, ‑і,
1. Ператварэнне цвёрдага ці вадкага паліва ў гаручы газ.
2. Забеспячэнне прадпрыемстваў, кватэр і пад. газам
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарба́рны, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з апрацоўкай і вырабам шкур, прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асе́ласць, ‑і,
Уласцівасць аселага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
астракі́зм, ‑у,
1. У Старажытнай Грэцыі — выгнанне небяспечных
2.
[Грэч. ostrakisnos, ад ostrakon — чарапок.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акселера́тар, ‑а,
Прыстасаванне, якое рэгулюе наступленне гаручай сумесі ў цыліндры рухавіка ўнутранага згарання
[Ад лац. accelerare — паскараць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
амша́нік, ‑а,
Уцепленае памяшканне
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выліча́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да вылічэння (у 1 знач.).
2. Прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агаро́дчык, ‑а,
Агароджаны кавалачак зямлі (звычайна пад вокнамі), дзе садзяць кветкі, сеюць расаду; кветнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)