ачышча́цца

1. sich rinigen, sich säubern;

ачышча́цца ад чаго-н. von etw. (D) frei wrden; sich befrien;

2. (праясніцца) hell [klar] wrden, sich klären

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адсе́дзецца

1. (перасядзець у небяспецы) in Scherheit bwarten;

2. (ухіляцца ад абавязкаў і г. д.) sich entzehen* (D); sich drücken (vor, von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адсядзе́цца

1. (пераседзець у бяспецы) in Scherheit bwarten;

2. (ухіляцца ад абавязкаў і г. д.) sich entzehen* (D), sich drücken (vor, von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ап’яне́ць

1. betrnken [beruscht] sein;

крыху́ ап’яне́ць ngetrunken [ngeheitert, benbelt] sein; leicht beschwpst sein;

2. (быць у стане ўзбуджанасці) trnken [beruscht] sein (ад чаго-н. von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ледзяне́ць verisen vi (s), zu Eis wrden; перан. erstrren vi (s);

кроў ледзяне́е (ад жаху) das Blut rstarrt [gernnt, stockt, gefrert] in den dern (vor Grauen)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

самле́ць

1. (страціць прытомнасць) hnmächtig wrden, in hnmacht fllen*;

2. (анямець ад страху) erstrren vi (s);

3. (знясілець) krftlos [schwach, entkräftet, erschöpft] wrden, alle Kraft verleren*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

урато́ўваць разм. bewhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D); behüten vt (захаваць); rtten vt, in Scherheit brngen* (уратаваць); марск. brgen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цішко́м прысл.

1. (употай) himlich, im Gehimen, in ller Stlle, im Stllen;

цішко́м ад каго-н. hnter j-s Rücken

2. (нягучна) lise

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уратава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.

Разм. Уберагчыся ад небяспекі, гібелі, знішчэння; выратавацца. [Бавылёк] яшчэ не ведаў, што яму рабіць, як уратавацца ад бяды. Якімовіч. Я не спадзяваўся ўратавацца ад пагоні і рыхтаваўся прыняць бой. Шамякін. Байцы ўцякалі, каб уратавацца, але, пакінуўшы акопы, траплялі яшчэ ў большую небяспеку. Марціновіч. // Унікнуць чаго‑н. непрыемнага, непажаданага. Змітрок Бядуля ўратаваўся ад нападаў, перабраўшыся ў «Маладняк». Лужанін. Грыбоў яны назбіралі і нават ад таго першага, вялікага дажджу ўратаваліся шчасліва, схаваўшыся хто ў кабіне, а хто пад машынаю. М. Стральцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адкало́цца, ‑калюся, ‑колешся, ‑колецца; зак.

1. Аддзяліцца, адваліцца ад таго, што колецца, бурыцца.

2. перан. Парваць сувязь з кім‑, чым‑н., выйсці са складу якой‑н. арганізацыі, групы і пад. Адкалоцца ад таварышаў. □ Хто б мог падумаць, што паненка сапраўды адколецца ад шляхты. Бажко.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)