адсе́дзецца

1. (перасядзець у небяспецы) in Sícherheit ábwarten;

2. (ухіляцца ад абавязкаў і г. д.) sich entzíehen* (D); sich drücken (vor, von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адсядзе́цца

1. (пераседзець у бяспецы) in Sícherheit ábwarten;

2. (ухіляцца ад абавязкаў і г. д.) sich entzíehen* (D), sich drücken (vor, von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ап’яне́ць

1. betrúnken [beráuscht] sein;

крыху́ ап’яне́ць ángetrunken [ángeheitert, benébelt] sein; leicht beschwípst sein;

2. (быць у стане ўзбуджанасці) trúnken [beráuscht] sein (ад чаго-н. von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ледзяне́ць veréisen vi (s), zu Eis wérden; перан. erstárren vi (s);

кроў ледзяне́е (ад жаху) das Blut érstarrt [gerínnt, stockt, gefríert] in den Ádern (vor Grauen)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

самле́ць

1. (страціць прытомнасць) óhnmächtig wérden, in Óhnmacht fállen*;

2. (анямець ад страху) erstárren vi (s);

3. (знясілець) kráftlos [schwach, entkräftet, erschöpft] wérden, alle Kraft verlíeren*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

урато́ўваць разм. bewáhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D); behüten vt (захаваць); rétten vt, in Sícherheit bríngen* (уратаваць); марск. bérgen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

цішко́м прысл.

1. (употай) héimlich, im Gehéimen, in áller Stílle, im Stíllen;

цішко́м ад каго-н. hínter j-s Rücken

2. (нягучна) léise

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уратава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.

Разм. Уберагчыся ад небяспекі, гібелі, знішчэння; выратавацца. [Бавылёк] яшчэ не ведаў, што яму рабіць, як уратавацца ад бяды. Якімовіч. Я не спадзяваўся ўратавацца ад пагоні і рыхтаваўся прыняць бой. Шамякін. Байцы ўцякалі, каб уратавацца, але, пакінуўшы акопы, траплялі яшчэ ў большую небяспеку. Марціновіч. // Унікнуць чаго‑н. непрыемнага, непажаданага. Змітрок Бядуля ўратаваўся ад нападаў, перабраўшыся ў «Маладняк». Лужанін. Грыбоў яны назбіралі і нават ад таго першага, вялікага дажджу ўратаваліся шчасліва, схаваўшыся хто ў кабіне, а хто пад машынаю. М. Стральцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адкало́цца, ‑калюся, ‑колешся, ‑колецца; зак.

1. Аддзяліцца, адваліцца ад таго, што колецца, бурыцца.

2. перан. Парваць сувязь з кім‑, чым‑н., выйсці са складу якой‑н. арганізацыі, групы і пад. Адкалоцца ад таварышаў. □ Хто б мог падумаць, што паненка сапраўды адколецца ад шляхты. Бажко.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмежава́ць, ‑мяжую, ‑мяжуеш, ‑мяжуе; зак., што.

1. Правёўшы мяжу, аддзяліць што‑н. ад чаго‑н. Адмежаваць сваю дзялянку. // Сваім размяшчэннем раздзяліць што‑н. Доўга стаяў задуманы Арцём Коркія на пясчанай касе, што адмежавала мора ад балота. Самуйлёнак.

2. перан. Аддзяліць, адасобіць адну з’яву ад другой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)