Бягом аддаліцца на нейкую адлегласць ад каго‑, чаго‑н. Закруцілася змяя, засіпела так, што Ра спалохаўся і адбег назад.Маўр.//перан. Хутка аддаліцца ад чаго‑н. Хваля адбегла ад берага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Вызваліцца ад грузу. — З машынай я, — прысеў на край крэсла Міхась. — Разгрузіўся. Дай думаю, зайду, можа груз у наш бок знойдзецца. Чаго паражняком вяртацца.Б. Стральцоў.
2.перан.Разм. Вызваліцца ад часткі работы, ад дадатковай нагрузкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Вылучыць з агульнай адзінай масы што‑н. або адасобіць тое, што знаходзіцца ў злучэнні з чым‑н. Аддзяліць бялок ад жаўтка. □ [Клаўдзя:] — Колькі я табе гаварыла, каб аддзяліць калгасных кароў ад агульнага статка.Шамякін.// Адасобіць, раз’яднаць. Аддзяліць царкву ад дзяржавы.
2. Вылучыць, пазнаць. Аддзяліць істотнае ад выпадковага, галоўнае ад другараднага. Аддзяліць праўду ад хлусні.
3. Раздзяліўшы, засланіўшы, адмежаваць. Новы напор ветру густой заслонай пылу аддзяліў.. [Берднікава] ад групы людзей.Мікуліч.
4. Выдзеліць каму‑н. долю з агульнай гаспадаркі і даць магчымасць весці самастойную гаспадарку. [Данілка:] Дык.. [Сымона і Зоську] аддзяліць трэба, калі ім кепска з намі жыць.Купала.[Мікіту Лазуну] не дае спакою грамадскі выган, дзе ён хацеў бы паставіць другую хату, каб аддзяліць жанатага сына.Хромчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
адвучы́цца, ‑вучуся, ‑вучышся, ‑вучыцца; зак.
1.адчаго і зінф. Адвыкнуць ад чаго‑н. Колькі ні смяяліся з .. [Якавенкі] таварышы, ён усё не мог адвучыцца ад гэтага нязграбнага жэста.Мележ.Адвучылася смяяцца [Малання] за вайну, дык і цяпер яшчэ ўсё не наважыцца.Кулакоўскі.
2.Разм. Закончыць навучанне, перастаць вучыцца. Адвучылася Люба ў гімназіі. І радасна адначасна было ад гэтага і сумна.Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Разм. Адвязацца, адчапіцца ад каго‑, чаго‑н.; хрысцячыся, пазбавіцца, паводле ўяўлення набожных людзей, ад нячыстай сілы. [Сымонка:] — Дзедка, чуеш: во — спявае! Ці ж не чуеш, дзедка? Вунь! — Гэта здань твая такая: Адхрысціся, хлопча, плюнь!Колас.//перан. Адкараскацца, адгаварыцца, адвязацца. Андрэй Руды хацеў забраць сваіх старых у мястэчка, але тыя адхрысціліся: — Ідзі ты ад нас, згінь!Ваданосаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ачы́сткаж.
1. Réinigung f -, Säuberung -;
2. (ад прымесяў) Réinigung (von Beimischungen); Raffinatión f - (цукру, нафты);
3. (вызваленне ад прысутнасці каго-н., чаго-н.) Räumung f -; Fréimachen n -s;
4. (бульбы, яблыкаўі г. д.) Schälen n -s, Péllen n -s, Ábpellen n -s;
◊
дзе́ля ачы́сткі сумле́ння zur Berúhigung des Gewíssens
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адыхо́дм.
1. (адбыццё) Ábgang m -(e)s; чыг.Ábfahrt f -; Áuslaufen n -s (судна);
2.вайск. Rückmarsch m -(e)s, -märsche, Rückzug m -(e)s, -züge;
3. (аддаленне ад каго-н., чаго-н.) Ábkehr f - (von D), Ábwendung f - (von D);
адыхо́д ад тэо́рыі die Ábkehr von der Theoríe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
абці́нак, ‑нка, м.
Адсечаная частка чаго‑н. (бервяна, дрэва і пад.). Абцінак жардзіны.// Тое, ад чаго адсечана якая‑н. частка. Ад дрэва астаўся адзін абцінак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абязбо́льваючы, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.незал.цяпер.ад абязбольваць.
2.узнач.прым. Які служыць для абязбольвання. Абязбольваючыя сродкі.
3.Дзеепрысл.цяпер.незак.ад абязбольваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)