Мі́тата ’калок, слуп’ (воран.) — рэдуплікацыйнае ад літ. miẽtas ’тс’ (Грынавяцкене, LKK, 16, 183).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ме́дная змяя ’мядзянка’ (брасл., Сл. ПЗБ) — калька літ. varìnis žaltỹs (літаральна ’медны вуж’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Няму́ні, нему́ні ’апенькі’ (Сл. ПЗБ). З літ. nemunės ’тс’ (Грынавяцкене, LKK, 22, 193).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ня́шы ’каромысел’ (Сл. ПЗБ). Паводле Грынавяцкене (LKK, 22, 193), з літ. nė̃šiai ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перавэ́рсаць ’перагартаць’ (брасл., Сл. ПЗБ). Балтызм. Параўн. літ. ver̃sti ’перагортваць’ (Грынавяцкене, там жа).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Дундзе́ць ’грукатаць’ (Сл. паўн.-зах.). З літ. dundė́ti ’тс’ (гл. Сл. паўн.-зах.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кны́саць ’варочаць, рыць’ (Сл. паўн.-зах.). Балтызм. Параўн. літ. knisti. Гл. таксама кнойсаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кніжэ́ць ’кішэць’ (Сл. паўн.-зах.). Балтызм. Да літ. knibždėti ’тс’. Гл. Фрэнкель, 278.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ку́качка ’рытуальны хлеб’, параўн. літ. kukė, kukelė ’баханка’ (Сл. паўн.-зах., 2, 560).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Куна́да ’бульба’ (Сцяшк., Кіс., Гарэц., Сцяц., Федар. Рук ). Запазычанне з літ. kunodä ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)