situated [ˈsɪtʃueɪtɪd] adj.
1. разме́шчаны;
a badly situated village вёска, яка́я стаі́ць у дрэ́нным ме́сцы
2. fml той, хто знахо́дзіцца ў які́х-н. абста́вінах, умо́вах;
situated as I am у маі́х абста́вінах
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
await [əˈweɪt] v. fml чака́ць;
He is in custody awaiting trial. Ён знаходзіцца пад вартай і чакае судовага працэсу;
A warm welcome awaits all our guests. Цёплы прыём чакае ўсіх нашых гасцей.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дыста́льны
(ад лац. distare = знаходзіцца на адлегласці)
самы аддалены ад сярэдняй плоскасці цела (пра частку цела, орган); проціл. таксімальны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэкана́т
(ням. Dekanat, ад с.-лац. decanatus)
кіраўніцтва факультэта на чале з дэканам, а таксама памяшканне, дзе яна знаходзіцца.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
наркаці́н
(ад гр. narkotikos = які ашаламляе)
алкалоід, які знаходзіцца ў опіуме, але не мае наркатычных уласцівасцей; выкарыстоўваецца ў медыцыне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пеленгава́ць
(ад пеленг)
1) вызначаць пеленг 1;
2) вызначаць месца, дзе знаходзіцца які-н. прадмет, аб’ект, пры дапамозе пеленгатара.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эмбрыяна́льны
(ад эмбрыён)
1) які мае адносіны да эмбрыёна; зародкавы;
2) перан. які знаходзіцца ў самым пачатку свайго развіцця.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Надаку́чыць ’надаесці’ (Бяльк., Сл. ПЗБ), надоку́чыць ’тс’ (ТС), надакушны ’надаедлівы’ (Мат. Гом.), надакучлівы ’тс’ (Сл. ПЗБ), укр. надокучати, рус. надокука ’тое, чым дакучаюць’, надокушить ’надаесці’. Прыставачнае ўтварэнне, параўн. дакука, якое Насовіч тлумачыць як ’турботы з боку наведвальнікаў ці прасіцеляў’, дакуча́ць ’турбаваць просьбамі ці напамінкам пра што-н.’ (Нас.), што звязваюць з *kukati, гл. кукаць, кукаваць ’кукаваць’ і ’знаходзіцца ў прыгнечаным стане, у чаканні чаго-н.’: Я даўно тут кукую (= не магу адлучыцца, прымушаны знаходзіцца на месцы) (Фасмер, 2, 403; БЕР З, 87), або з *kučiti гукапераймальнага характару (Слаўскі, 3, 314–315).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Нары́нуць ’напасці, наляцець раптоўна’, ’натрапіць, наткнуцца’ (ТС). Да рынуць (гл.); паводле Мяркулавай (Этимология–1978, 98), для праслав. *narinęti sę характэрна было значэнне ’накінуцца, напасць, наляцець’ пры *rinęti ’піхаць’ (’выклікаць рух’ < ’знаходзіцца ў руху’ < ’цячы, ліцца’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
obiegowy
obiegow|y
1. вярчальны;
2. абаротны; які знаходзіцца ў абароце;
karta ~a — абходны (абыходны) ліст
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)