Verbum

святле́ць

1. hell wérden; sicn áufklären (пра неба, надвор’е і г. д.);

2. (віднецца) léuchten vi, schímmern vi

скрыпе́ць разм. knárren vi; krátzen vi (пра пяро);

дзве́ры скрыпя́ць die Tür knarrt;

снег скрыпі́ць der Schnee knirscht

слабе́ць schwach [schwächer] wérden; an Kräften ábnehmen*, von Kräften kómmen* (пра жывыя істоты);

ве́цер слабе́е der Wind lässt nach

смоль ж.

1. гл. смала;

2. гл. смаляк;

3. гл. смаль;

4. перан. (пра чорныя валасы) péchschwarzes Haar

таргава́цца

1. камерц. (пра цану) hándeln vi;

2. разм. (спрачацца з-за чаго-н.) féilschen vi (um A)

удзесяцёх (толькі пра мужчын або жанчын), удзесяцяры́х (аб асобах рознага полу ці аб істотах ніякага роду) zu zehnt

церусі́ць

1. (сыпаць) schütten vt;

2. (пра дождж):

цяру́сіць es níeselt [tröpfelt];

цяру́сіць снег es schneit in féinen Flócken

цюле́нь

1. заал. Róbbe f -, -n, Séehund m -(e)s, -e;

2. жарт. (пра чалавека) Tölpel m -s, -

шэ́ры

1. grau;

2. (пра надвор’е) grau;

шэ́ры дзень ein gráuer [trüber] Tag;

3. перан. (непрыкметны) únbedeutend; fáde (нудны)

я́ркі

1. hell, grell; fárbenfroh, lébhaft (пра колер);

2. перан. markánt, prägnánt; hervórragend (выдатны); krass, tréffend, scharf (яскравы)