Verbum

пастрыжэ́нне, ‑я, н.

Царкоўны абрад, які спраўляецца пры пасвячэнні ў манаства і які суправаджаецца падразаннем валасоў; пострыг.

паязны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да поезда. Паязны састаў. // Які абслугоўвае поезд. Паязная брыгада. Паязны майстар.

пла́вальны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да плавання. // Які служыць для плавання, прызначаны для плавання. Плавальны басейн.

по́ршневы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да поршня. Поршневыя кольцы. // Які працуе пры дапамозе поршня. Поршневыя машыны.

правакацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да правакацыі; які змяшчае ў сабе правакацыю. Правакацыйная агітацыя. Правакацыйныя лістоўкі.

прыста́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які з’яўляецца прыстаўкай. Прыставачная частка слова. // Які мае ў сваім складзе прыстаўку. Прыставачныя дзеясловы.

райко́маўскі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які мае адносіны да райкома. Райкомаўская машына. // Які працуе ў райкоме. Райкомаўскі работнік.

ру́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да руды. Рудныя багацці. // Які мае ў сабе руду. Рудныя выкапні.

рэтрагра́дны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае адносіны да рэтраграда, уласцівы яму; рэакцыйны. Рэтраградныя думкі. // Які з’яўляецца рэтраградам.

самало́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які з’яўляецца самаловам. Самалоўныя прылады. Самалоўная снасць. // Які вядзецца пры дапамозе самаловаў. Самалоўны промысел.