грыбні́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грыбні́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гужы́шча, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
далібо́г і дальбо́г,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжплане́тны, ‑ая, ‑ае.
1. Які знаходзіцца паміж манетамі.
2. Які адбываецца паміж планетамі, прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мы́льніца, ‑ы,
Каробачка ці спецыяльны сподак
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
археты́п, ‑а,
1. Самы старажытны рукапіс твора, які служыць першакрыніцай
2.
[Грэч. archétypon — першавобраз, арыгінал, першаўзор.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арэ́лі, ‑яў;
Збудаванне, на якім гушкаюцца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
баксі́т, ‑у,
Асадачная горная парода, якая складаецца з гідратаў гліназёму і вокіслаў жалеза і з’яўляецца галоўнай мінеральнай сыравінай
[Фр. beauxite.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
белетры́стыка, ‑і,
Мастацкая празаічная літаратура.
[Ад фр. belles-lettres — прыгожая славеснасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абко́ўзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Коўзаючыся, зрабіць што‑н. коўзкім, прыгодным
2. Прымяць, абсунуць коўзаннем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)