Персона ’асоба, чалавек’ (ТСБМ), ст.-бел. персона, парсона, персуна, парсуна ’асоба’ (1388 г.) запазычана са ст.-польск. persona, parsona, parsuna (XIV ст.), якія з лац. persōna ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 23; Кюнэ, Poln., 86), вытворнае персанальны, ст.-бел. персональный ’асабісты, персанальны’ (1615 г.) запазычана са ст.-польск. personalny ’тс’ (XVI ст.) < лац. persōnālis ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 32).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Drítte sub m, f, n -n, -n трэ́ці, пабо́чны; трэ́цяя асо́ба
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
mysteriös a таямні́чы, тае́мны, зага́дкавы;
éine ~e Persón разм. зага́дкавая [таямні́чая] асо́ба
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wénigkeit f -, -en невялі́кая ко́лькасць, драбо́к, дро́бязь;
méine ~ мац сці́плая асо́ба
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Міхнідаўка ’непаседлівая, хуткая ў рухах асоба’ (Крыў., Дзіс.). Няясна. Магчыма, да махну́ць ’хутка адправіцца, адысці куды-небудзь’ < маха́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тамада́ ’асоба, якая вядзе банкет’ (ТСБМ). Укр., рус. тамада́ ’тс’. Праз рускую з груз. თამადა ’тс’ (ЕСУМ, 5, 511).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
intruder
[ɪnˈtru:dər]
n.
1) навя́зьлівая асо́ба
2) паруша́льнік (ме́жаў, но́рмаў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
commuter
[kəˈmju:tər]
n.
асо́ба, што рэгуля́рна курсу́е, дае́зьнік -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
diplomat
[ˈdɪpləmæt]
n.
1) дыпляма́т -а m.
2) такто́ўная асо́ба
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
by-bidder
[ˈbaɪbɪdər]
n.
асо́ба, яка́я падбіва́е цэ́ны (на ліцыта́цыі)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)