стапарэ́зка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стапарэ́зка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тахеаме́трыя, ‑і,
1. Дальнамерная тапаграфічная здымка
2. Раздзел геадэзіі, які займаецца вывучэннем метадаў гэтай здымкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трансля́тар, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
туале́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да туалета (туалету).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэрасава́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уніжа́льны, ‑ая, ‑ае.
1. У граматыцы — які мае або надае адценне зняважлівасці, пагардлівасці.
2. Зневажальны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фанендаско́п, ‑а,
Медыцынскі інструмент з рэзанатарам
[Ад грэч. phōnē — гук, endon — унутры, skopeō — гляджу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фарма́нт, ‑а,
1. Тое, што і афікс.
2. Частка слова (прыстаўка, суфікс, інфікс), якая служыць
[Ад лац. formans, formantis — які ўтварае, фарміруе.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хлебаро́б, ‑а,
Той, хто займаецца хлебаробствам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хляўчу́к, хлеўчука,
Тое, што і хлеўчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)