адратава́ць

1. (выратаваць) rétten vt, in Sícherheit bríngen*;

2. (захаваць) behüten vt; bewáhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лягчэ́й

1. (выш. ст. ад прысл. лёгка) léichter;

2. безас. у знач вык:

хво́раму ста́ла лягчэ́й dem Kránken geht es bésser

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пахо́дзіць

1. (належаць паводле нараджэння) áb(stámmen) vi (s) (ад каго-н., чаго-н. von D);

2. (узнікаць) áufkommen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

радчэ́й прысл. разм., радчэ́йшы разм. (выш. ст. ад рэдка, рэдкі) dünner (суп і г. д.); schütterer, spärlicher (валасы і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спрацава́цца​I

1. спец. (знасіцца) sich ábnutzen, verschléißen* vi (s);

2. (стаміцца) müde wérden; die Gesúndheit ruiníeren (страціць здароўе ад працы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

страмчэ́й прысл., страмчэ́йшы (выш. ст. ад стром(к)а, стромкі, стромы) stéiler;

пад’ём рабі́ўся ўсё страмчэ́йшы der Áufstieg wurde ímmer stéiler

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ускара́скацца, ускара́сквацца разм. hináufklettern vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráufklettern vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абамле́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

1. Страціць прытомнасць. [Панас] змогся, страціў многа крыві і абамлеў ад голаду, холаду і страху. Колас. // Абмярцвець, анямець, збянтэжыцца ад нечаканага страху, здзіўлення і пад. Вось.. [хлопчык] падышоў зусім блізка і абамлеў ад страху і здзіўлення. Маўр.

2. Аб частках цела — знямець, здранцвець, зацячы. Ад нязручнага сядзення абамлела нага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

unterschéiden*

1. vt

1) (von D) адро́зніваць (ад каго-н., чаго-н.);

Gútes vom Bösen ~ адро́зніць до́брае ад дрэ́ннага [зло́га]

2) адро́зніваць, распазнава́ць;

éine Stímme im Lärm déutlich ~ я́сна адро́зніць го́лас у шу́ме

2. ~, sich (durch A, von D, in D) адро́знівацца (чым-н., у чым-н., ад каго-н., ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адвы́клы, ‑ая, ‑ае.

Які адвык ад чаго‑н.; нязвычны. [Банжын] даўно не іграў, і рукі, адвыклыя ад клавішаў, спачатку слухаліся дрэнна. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)