лінёк I (род. лінька́) м. (уменьш. к лінь) линёк

лінёк II (род. лінька́) м., мор. линёк

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пук I (род. пука́) м. пук; свя́зка ж.

пук II (род. пука́) м., разг. окру́глая вы́пуклость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

селені́т I (род. селені́ту) м., мин. селени́т

селені́т II (род. селені́та) м. (воображаемый житель Луны) селени́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

туале́т м.

1. род. туале́ту в разн. знач. туале́т;

2. род. туале́та в разн. знач. туале́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уво́д м.

1. род. уво́ду (действие) ввод; см. уво́дзіць 1, 4;

2. род. уво́да (устройство) ввод

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыда́так м.

1. род. прыда́тка анат. прида́ток;

рагавы́ п. — рогово́й прида́ток;

2. род. прыда́тку (что-л. несамостоятельное) прида́ток;

3. род. прыда́тку прида́ча ж.;

памяня́ць без ~тку — обменя́ть без прида́чи;

4. род. прыда́тка грам. приложе́ние ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кампраметава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., каго-што.

Няславіць каго‑, што‑н. Кампраметаваць увесь род. □ Банда «бацькі Рудольфа» быццам бы супраць акупантаў, але сваімі ганебнымі дзеяннямі кампраметуе партызан. Мікуліч. У заўкоме пачалі шукаць звесткі, якія б кампраметавалі Захара Сцебунёнка. Кавалёў.

[Ням. kompromettieren з фр. compromettere.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Радзі́нка ’расліна, з дапамогай якой прыварожваюць каго-небудзь’ (Нар. Гом.). Суфіксальнае ўтварэнне ад род1 (гл.), аднак, матывацыя непразрыстая.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ро́жаны ’родны’ (Нас.). Магчыма, уплыў польск. rodzony ’тс’, звычайна з прыстаўкамі ‑ро́джаны (напр., наро́джаны). Да род1, радзіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ру́твіцарод адна- і шматгадовых травяністых раслін і паўкустоў сямейства матыльковых’ (ТСБМ), ’расліна Lotus L.’ (Кіс.). Ад рута (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)