спорт

(англ. sport)

1) фізічныя практыкаванні (гімнастыка, барацьба, турызм і інш.) з мэтай умацавання арганізма, дасягнення высокіх вынікаў у спаборніцтвах;

2) парастак, які рэзка адрозніваецца ад іншых парасткаў той жа расліны (лістамі, памерам і афарбоўкай пладоў і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

брус брус, род. бру́са м., мн. брусы́, -со́ў;

паралле́льные брусья спорт. парале́льныя брусы́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

забе́г м.

1. (действие) разг. забяга́нне, -ння ср.;

2. спорт. забе́г, -гу м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тяжелове́с спорт. цяжкавагаві́к, -ка́ м.; спартсме́н ця́жкай вагі́, (об атлете) цяжкаатле́т, -та м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фехтова́ние спорт. фехтава́нне, -ння ср.;

учи́тель фехтова́ния наста́ўнік фехтава́ння;

занима́ться фехтова́нием займа́цца фехтава́ннем;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дыста́нцыя ж., в разн. знач. диста́нция;

○ сысці́ з ~цыі — спорт. сойти́ с диста́нции

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

корт I (род. ко́рту) м., текст. хлопчатобума́жная ткань

корт II м., спорт. корт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ачко́вы спорт. очко́вый;

~вая сістэ́ма падвядзе́ння вы́нікаў спабо́рніцтва — очко́вая систе́ма подведе́ния ито́гов соревнова́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

віра́ж I, -жу́ м., ав., спорт. вира́ж

віра́ж II, -жу́ м., фото вира́ж

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пасі́раваць сов. и несов., спорт. (поддерживать при исполнении акробатических и др. упражнений) пасси́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)