Зе́ўра ’прорва, адтуліна’, зяўры ’губы’ (лаг., Сл. паўн.-зах.). З суфіксам ‑р‑, які выступае ў назвах частак цела (рабро, дыял. бядро), ад зеў (< зяваць). Гл. зяўна́.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тро́йні ‘вілы з трыма зубамі’ (ТСБМ, Касп.). Утворана ад тройня (гл.), як двойня, з суф. ‑ня, які пад уплывам лексемы ві́лы стаў суфіксам назоўніка pluralia tantum.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ту́кала ‘глухі’ (Нас., Байк. і Некр.). Відаць, у выніку семантычнага пераносу з ту́кала ‘неслух, які нічога не робіць без лаянкі на яго’ (Нас.). Да ту́каць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бры́твенны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да брытвы. Брытвенны футляр. // Які служыць для брыцця. Брытвенны прыбор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́кавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дока. Докавыя збудаванні. // Які робіцца ў доках. Докавы рамонт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зака́дравы, ‑ая, ‑ае.
Які чуецца, вымаўляецца за кадрам; які знаходзіцца па-за кадрам. Закадравы дыктарскі тэкст.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
замілава́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прыводзіць у замілаванне. Замілавальная карціна. // Які выражае замілаванне. Замілавальная ўсмешка. Замілавальны погляд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
іліры́йскі, ‑ая, ‑ае.
Гіст. Які мае адносіны да Ілірыі, ілірыйцаў, які належыць, уласцівы ім. Ілірыйскія плямёны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ка́бельны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кабелю. Кабельная лінія сувязі. // Які вырабляе кабель. Кабельны завод.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аса́дніцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да асадніка; які належыць асадніку. Асадніцкія надзелы. Асадніцкі фальварак, дом.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)