траўматы́чны, ‑ая, ‑ае.
Які ўяўляецца траўмай. Траўматычнае пашкоджанне. // Выкліканы траўмай, які ўзнікае ў выніку траўмы. Траўматычны шок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ту́нгавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да тунга. Тунгавае лісце. // Які здабываецца з насення тунга. Тунгавы алей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
туні́скі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да Туніса, тунісцаў, які належыць, уласцівы ім. Туніская культура. Туніскі дыялект.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тыбе́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да Тыбета, тыбетцаў, які належыць, уласцівы ім. Тыбецкая мова. Тыбецкая архітэктура.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узро́ставы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пэўнага ўзросту; які вызначаецца па ўзросту. Узроставыя групы. Узроставыя змены.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фасфа́тны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да фасфату; які мае ў сваім складзе фасфат. Фасфатныя ўгнаенні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фінікі́йскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да Фінікіі, фінікійцаў, які належыць, уласцівы ім. Фінікійская мова. Фінікійскі алфавіт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
флама́ндскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да Фламандыі, фламандцаў, які належыць, уласцівы ім. Фламандская мова. Фламандскае мастацтва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
харва́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да Харватыі, харватаў, які належыць, уласцівы ім. Харвацкая культура. Харвацкія балады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цемнатва́ры, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае смуглявы, цёмны твар.
2. Які мае колер твару, уласцівы негроіднай расе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)