oświecenie

oświeceni|e

н. асвета; асветніцтва;

epoka ~a — эпоха Асветніцтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

renascence

[rɪˈnæsəns]

n.

1) ажыўле́ньне, аднаўле́ньне, адраджэ́ньне n.

2) the Renascence — эпо́ха рэнэса́нсу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

enlightenment [ɪnˈlaɪtnmənt] n.

1. прасвятле́нне;

a moment of enlightenment мо́мант прасвятле́ння

2. the Enlightenment hist. эпо́ха (век) Асве́тніцтва (XVIII стагоддзе)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

эліні́зм, ‑а і ‑у, м.

1. ‑у. Эпоха росквіту змешанай грэка-ўсходнян культуры, якая наступіла пасля заваяванняў Аляксандрам Македонскім на Ўсходзе. Пачатак элінізму. Позні элінізм.

2. Слова ці словазлучэнне, запазычанае са старагрэчаскай мовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алігацэ́навы

(ад аліга- + -цэн);

а-ая эпоха — тое, што і алігацэн.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

палеацэ́н

(ад палеа- + -цэн)

ранняя эпоха палеагену ў геалагічнай гісторыі Зямлі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

палеацэ́навы

(ад палеа- + цэн);

п-ая эпоха — тое, што і палеацэн.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эацэ́навы

(ад эа- + -цэн);

э-ая эпоха — тое, што і эацэн.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Blütezeit f -, -en

1) пара́ цвіце́ння

2) эпо́ха [час, перы́яд] ро́сквіту

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

з’я́вішча, ‑а, н.

Разм. Тое, што і з’ява (у 1, 2 знач.). Вайна для Валі была.. раптоўным і нечаканым з’явішчам. Дамашэвіч. Янка Купала — не проста літаратурная з’ява ці эпоха, творчасць паэта — з’явішча грамадска-палітычнае. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)