Verbum

пату́зваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго-што.

Тузаць злёгку, час ад часу.

П. лейцы.

пахво́рваць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Час ад часу хварэць, недамагаць.

Бабуля пачала п.

падры́гваць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Дрыжаць, дрыгаць злёгку, час ад часу.

Нага падрыгвае.

пале́жваць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Трохі, час ад часу ляжаць.

П. на печы.

міг, -у, мн. -і, -аў, м.

Вельмі кароткі прамежак часу, імгненне.

У адзін м.

даўно́, прысл.

1. Многа часу таму назад, раней.

Д. гэта было.

2. На працягу доўгага часу.

Ён д. тут жыве.

◊

Даўно б так! — ужыв. пры адабрэнні чыйго-н. учынку.

З давён-даўна — з даўніх часоў.

|| ласк. даўне́нька (разм.).

задо́ўга, прысл.

За многа часу перад чым-н., да чаго-н.

З. да пачатку заняткаў.

праму́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., каго (што).

Падвергнуць мучэнням на працягу якога-н. часу.

пату́ль, прысл. (разм.).

Да таго часу.

Пакуль у гумне цэп, п. на стале хлеб (прыказка).