ІНСТА́НЦЫЯ (ад
звяно, ступень у
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІНСТА́НЦЫЯ (ад
звяно, ступень у
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
інду́кцыя, -і,
1. Спосаб разважання і метад даследавання ад прыватных фактаў да агульных вывадаў;
2. Узбуджэнне электрычнага току ў якім
3. Узаемадзеянне працэсаў узбуджэння і тармажэння ў нервовай
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сантыме́тр, ‑а,
1. Адзінка вымярэння даўжыні ў метрычнай
2. Істужка або лінейка з нанесенымі на яе дзяленнямі на сантыметры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
НЕРАЎНАВА́ЖНЫ СТАН
стан сістэмы, выведзенай з раўнавагі тэрмадынамічнай (у стат. фізіцы — з стану статыстычнай раўнавагі). Вывучаецца ў тэрмадынаміцы нераўнаважных працэсаў і
У
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
А́ТАМНЫ НУ́МАР,
нумар хімічнага элемента ў перыядычнай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГАЛ,
адзінка паскарэння ў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бо́йлер
(
устройства для падагравання вады ў
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ірадыя́цыя, ‑і,
1. Павелічэнне (у выніку аптычнага падману) намераў светлых прадметаў на чорным фоне і, наадварот, па мяншэнне памераў цёмных фігур той самай велічыні на светлым фоне.
2. Распаўсюджанне працэсу ўзбуджэння або тармажэння ў цэнтральнай нервовай
•••
[Ад лац. irradiare — ззяць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АР (ад
пазасістэмная адзінка плошчы ў метрычнай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АДНАЧАСО́ВАСЦЬ,
супадзенне па часе з’яў, аддзеленых адна ад адной у прасторы. У класічнай механіцы існавала ўяўленне пра абсалютную прастору і час, пра адзіны паток часу, што аднастайна працякае ўсюды і складаецца з імгненняў, кожнае з якіх адначасова настае ва ўсіх пунктах прасторы. Гэта ўяўленне грунтавалася на дапушчэнні бесканечнай скорасці распаўсюджання светлавых сігналаў. Адноснасці тэорыя, зыходзячы з канечнасці скорасці святла, адмовілася ад паняцця абсалютнай адначасовасці. Атаясамліванне момантаў часу дзвюх з’яў мае сэнс, калі гэтыя з’явы разглядаюцца ў межах нейкай пэўнай сістэмы адліку. З’явы, адначасовыя ў адной
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)