Verbum

атава́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., што (спец.).

Выдаць ці атрымаць тавар (як выкананне якога-н. абавязацельства).

|| незак. атава́рваць, -аю, -аеш, -ае.

усква́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., што.

Саскварыць да поўнай гатоўнасці.

У. сала.

|| незак. усква́рваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. усква́рванне, -я, н.

спа́рыць¹, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., каго-што.

Аб’яднаць у пару для сумеснай работы.

|| незак. спа́рваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. спа́рванне, -я, н.

узбадзёрыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., каго (што).

Выклікаць бадзёры настрой, прыліў энергіі, падбадзёрыць.

Яго словы мяне ўзбадзёрылі.

|| незак. узбадзёрваць, -аю, -аеш, -ае.

вы́верыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., што.

Дасканала праверыць.

В. рукапіс.

|| незак. вывяра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. вы́верка, -і, ДМ -рцы, ж.

перадаве́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., каму, каго-што і з інф.

Даверыць іншаму тое, што даверана самому.

|| незак. перадавяра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

жа́рыць, -ру, -рыш, -рыць; незак. (разм.).

1. Моцна прыпякаць.

Нясцерпна жарыла сонца.

2. Рабіць што-н. з азартам.

Ж. польку.

Ж. з гармат.