full blood

чы́стая ра́са

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

еўразі́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Еўразіі. Еўразійская тэрыторыя. Еўразійская раса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зіхаце́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ці́ць; незак.

Блішчэць, ззяць пералівістым святлом; пералівацца, адбіваючы святло.

Зіхацелі зоркі.

На мокрай траве зіхаціць раса.

У кватэры ўсё зіхаціць ад чысціні (вылучаецца чысцінёй).

|| наз. зіхаце́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Mórgentau m -(e)s ра́нішняя раса́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

расагене́з

(ад раса + -генез)

працэс фарміравання рас чалавека.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

свяшчэ́нніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да свяшчэнніка, уласцівы, належыць яму. Свяшчэнніцкі сан. Свяшчэнніцкая раса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэ́сань, ‑і, ж.

Уст. Узор. Плачуць дрэвы празрыстай расой, а раса завіваецца ў дэсань. Дубоўка.

[З фр. dessin — малюнак.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

glisten [ˈglɪsn] v. (with) блішча́ць, блішчэ́ць, ззяць;

The grass glistened with dew. На траве блішчэла раса.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

габі́т

(польск. habit, ад лац. habitus = выгляд)

манаская раса.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Rásse f -, -n

1) ра́са

2) паро́да

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)