nota

ж.

1. нота;

2. заметка, нататка, зацемка;

3. паведамленне; авіза;

nota debetowa — дэбетовае авіза; дэбет-нота;

nota kredytowa — крэдытнае авіза; крэдыт-авіза;

nota ubezpieczeniowa — страхавое пасведчанне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

breve

[bri:v]

n.

1) значо́к каро́ткасьці гало́сных

2) музы́чная но́та ро́ўная дзьвюм цэ́лым но́там

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

re

I [reɪ]

n.

рэ (но́та)

II [ri:]

prep.

што даты́чыць, што даты́чыцца; у спра́ве

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нотагра́фія

(ад нота + -графія)

1) апісанне зместу і знешняга афармлення нотных выданняў;

2) складанне пералікаў, аглядаў, паказальнікаў музычных твораў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

D, d

[di:]

n., pl. D's [di:z] d’s

1) чацьве́ртая лі́тара анге́льскага альфабэ́ту

2) Mus. рэ (но́та)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

E, e

[i:]

n.,pl. E's, e’s [i:z]

1) пя́тая лі́тара анге́льскага альфабэ́ту

2) Mus. мі (но́та)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

G, g

[dʒi:]

n., pl. G's, g’s

1) сёмая лі́тара анге́льскага альфабэ́ту

2) Mus. соль (но́та)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Mísston m -(e)s, -töne

1) фальшы́вы гук, фальшы́вая но́та, дысана́нс

2) разла́д, сва́рка, зва́дка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ЛАЦІНІ́ЗМ,

слова ці выраз, што перайшлі з лацінскай мовы як запазычанні ці ў выглядзе словаўтваральных, семантычных або сінтакс. калек. У ранні перыяд развіцця бел. мовы гал. роля ва ўзбагачэнні яе тэрміналогіі Л. належала польскай мове, з 2-й пал. 16 ст. ў сувязі з пашырэннем на тэр. Беларусі грамадскіх і культ. функцый лац. мовы Л. запазычваліся і непасрэдна праз пісьмовую і вусную мовы. У 14—18 ст. Л. значна папоўнілася бел. грамадска-паліт., юрыд., канцылярская («депутатъ», «статутъ», «секретаръ») і сац.-эканам. («аренда», «сума») лексіка, атрымала новыя сродкі выражэння тэрміналогія навукі, л-ры, мастацтва («веригъ», «нота», «студентъ»). Многія старыя Л. захаваліся ў бел. мове да нашага часу. У 19—20 ст. крыніцай Л. для бел. мовы стала рус. мова, з якой запазычваюцца пераважна інтэрнацыяналізмы («інфляцыя», «эвалюцыя»). Спецыфічная прыкмета Л. — канцавыя спалучэнні «-ум» («пленум»), «-ус» («корпус»), «-ент» («апанент»), «-цыя» («градацыя»), «-тар» («экватар») і інш.

Літ.:

Булыка АМ. Лексічныя запазычанні ў беларускай мове XIV—XVIII стст. Мн., 1980.

А.​М.​Булыка.

т. 9, с. 166

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

memorandum

[,meməˈrændəm]

n., pl. dums or -da

1) ната́тка f., па́мятная запі́ска

2) мэмара́ндум -у m.; дыпляматы́чная но́та

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)