прадве́сце, ‑я,
З’ява, прыкмета, якая прадвяшчае наступленне чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадве́сце, ‑я,
З’ява, прыкмета, якая прадвяшчае наступленне чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плаві́льшчык, ‑а,
Рабочы, спецыяліст па плаўцы металаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
манцёр, ‑а,
1. Спецыяліст па электраабсталяванню, электраправодцы; электраманцёр.
2. Тое, што і мантажнік.
[Фр. monteur ад monter — збіраць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
занепако́ены, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мнагалю́ддзе, ‑я,
Вялікая колькасць людзей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
белетры́ст, ‑а,
Аўтар апавядальных мастацкіх твораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паружо́віць, ‑жоўлю, ‑жовіш, ‑жовіць;
Зрабіць ружовым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
муа́равы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да муару.
2. Зроблены з муару.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апяку́н, апекуна,
1. Асоба, якой даручана апека, апякунства.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ашало́млены, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)