ile ~a zapragnie — колькі душа пажадае; колькі заўгодна; колькі ўлезе;
być ~ą towarzystwa — быць душой кампаніі;
mieć ~ę na ramieniu — душа ў пяты пайшла; аж душа зайшлася; душа трасецца;
jest mu lekko na ~y — яму лёгка на душы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
empfíndsama чуллі́вы, сентымента́льны;
éine ~e Séele пяшчо́тная [ласка́вая] душа́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
зра́нены, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад зраніць.
2.узнач.прым. Са слядамі ран. Зраненыя грудзі.//перан. Змучаны, спакутаваны. Зраненая душа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неруха́васць, ‑і, ж.
Разм. Уласцівасць і стан нерухавага. Яго [Арлоўскага] неспакойная душа ніяк не магла пагадзіцца нават з самай малою нерухавасцю, абыякавасцю, бяздзейнасцю.Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апусто́шаны, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад апустошыць.
2.узнач.прым. Пазбаўлены маральных сіл, духоўнага зместу; няздольны да творчага жыцця. Апустошаная душа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хлебасо́л, ‑а, м.
Гасцінны чалавек. Падаўняму Іван — хлебасол вялікі, любіў прыняць людзей з форсам, з размахам, каб пілі, елі, гулялі, колькі душа пажадае.Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спірытуалі́зм
(фр. spiritualisme, ад лац. spiritualis = духоўны)
ідэалістычнае філасофскае вучэнне, паводле якога дух (душа) з’яўляецца першаасновай свету.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
крываду́шнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Рабіць, паступаць прытворна, няшчыра; праяўляць у сваіх паводзінах крывадушша. [Генрых] разумеў усё, і яго чыстая дзіцячая душа не магла крывадушнічаць.Ракітны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рані́мы, ‑ая, ‑ае.
Якому лёгка прычыніць душэўны боль, пакуты; уражлівы. Гады і нягоды сагнулі старэчую спіну, але душа маці засталася простай, чулай, лёгка ранімай.Калеснік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
soul[səʊl]n.
1.душа́, сэ́рца;
with all my soul шчы́ра, усі́м сэ́рцам;
He put his heart and soul into his work. Ён уклаў усю душу ў сваю працу;