дзяжу́рыць, -ру, -рыш, -рыць; незак.
1. Выконваць па чарзе якія-н. абавязкі.
Д. па вакзале.
Д. ля склада.
2. Неадлучна прысутнічаць пры кім-, чым-н.
Д. ля пасцелі хворага.
|| наз. дзяжу́рства, -а, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пазні́цца, пазню́ся, по́знішся, по́зніцца; незак.
1. З’яўляцца пазней за вызначаны час.
П. на заняткі.
2. Выконваць што-н. пазней, чым трэба.
П. з сяўбой.
3. Затрымлівацца дзе-н.
Не пазніся, завідна прыходзь дамоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інкарпарава́ць
(лац. incorporare = далучаць)
выконваць інкарпарацыю 1.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
іматрыкулява́ць
(с.-лац. immatriculare)
уст. выконваць іматрыкуляцыю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
канферы́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.
Выконваць абавязкі канферансье; аб’яўляць нумар праграмы эстраднага прадстаўлення, канцэрта і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жыццядзе́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Здольны выконваць жыццёвыя функцыі. Жыццядзейныя органы.
2. перан. Дзейны, энергічны, рухавы. Жыццядзейны чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zachowywać
незак.
1. захоўваць; зберагаць;
2. выконваць;
zachowywać środki ostrożności — выконваць меры засцярогі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Выдзе́лываць ’рабіць, выконваць’ (Бяльк.); ’вымазвацца, пэцкацца’; ’вырабляць’ (Юрч.). Запазычанне з рус. выде́лывать.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
служы́ць, служу́, слу́жыш, слу́жыць; незак.
1. Выконваць службу (у 2, 3 і 5 знач.).
С. у арміі.
С. ютрань.
2. перан., каму-чаму. Рабіць што-н. для каго-, чаго-н., быць адданым каму-, чаму-н., накіроўваць сваю дзейнасць на карысць чаго-н. (высок.).
С. народу.
С. мастацтву.
3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Выконваць сваё прызначэнне, быць прыгодным для чаго-н.
Канапа служыць пасцеллю.
Здароўе яшчэ служыць.
4. Выконваць абавязкі слугі.
С. у панскім маёнтку.
5. Пра сабак: стаяць на задніх лапах.
Служы!
|| зак. паслужы́ць, -служу́, -слу́жыш, -слу́жыць.
|| наз. слу́жба, -ы, мн. -ы, -аў, ж. (да 1, 2 і 5 знач.) і служэ́нне, -я, н. (да 2 знач.; высок.).
|| прым. службо́вы, -ая, -ае (да 1 знач. паводле 2 і 3 знач. наз. служба).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
hot-dog2 [ˈhɒtdɒg] v. эфе́ктна выко́нваць склада́ныя практыкава́нні, тру́кі і да т.п.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)