1) адхіленне ад нормы жыццядзейнасці арганізма, а таксама навука аб хваробных працэсах, адхіленнях у арганізме;
2) перан.адхіленне ад нормы ў чым-н. (напр. п. паводзін).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Áusschweifungf -, -en
1) распу́ста, разбэ́шчанасць
2) адхіле́нне (ад тэмы)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Séitenabweichungf -, -en адхіле́нне, ухіле́нне ў бок; ав.вайск. дэвія́цыя
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Verwérfungf -, -en
1) адхіле́нне
2) геал. скід; гл. verwerfen*
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Zurückweisungf -, -en
1) адмо́ва, адхіле́нне, адво́д
2) адбіццё, адпо́р
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
дэкліна́цыя
(лац. declinatio)
фіз.адхіленне магнітнай стрэлкі ад геаграфічнага мерыдыяна; магнітнае схіленне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
derywacja
ж.
1.лінгв. дэрывацыя;
2.ав.адхіленне ад курсу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dygresja
ж. адступленне, адхіленне (ад тэмы);
dygresja liryczna — лірычнае адступленне
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АДВО́Д у судаводстве, адхіленне суддзі (засядацеля) ад удзелу ў разглядзе пэўнай справы ў сувязі з яго асабістай зацікаўленасцю ў выніку справы або па інш. абставінах, якія выклікаюць сумненне ў непрадузятасці. Заканадаўства Рэспублікі Беларусь прадугледжвае таксама адвод пракурору, следчаму, асобе, якая вядзе дазнанне, сакратару суд. пасяджэння, эксперту, спецыялісту, перакладчыку, панятому, калі яны асабіста, прама ці ўскосна, зацікаўлены ў выніках справы. Правілы адводу садзейнічаюць усебаковаму, поўнаму і аб’ектыўнаму даследаванню акалічнасцяў справы і прыняццю правільнага рашэння.