шы́бкасць, ‑і, ж.

Абл. Уласцівасць шыбкага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Па́калак ’невялікая палка, кусок ламачыны’ (ТСБМ, абл.; Бяльк.; Нар. сл., дзярж., ушацк.). Рус. наўг. па́колка ’жэрдка, кол, вакол якіх кладуць стог’, укр. пакі́л, родн. скл. поко́ла ’калок’. Суфіксальны дэрыват (з суф. ‑ак) ад дзеяслова пакалоць < калоць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

смуро́дзіна ж. бат. абл. Gíchtbeere f -, -n; schwarze Johánnisbeere

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стрыгуно́к м. абл. Fóhlen n -s, -; Füllen n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

худо́ба ж. зборн. уст., абл. Vieh n -(e)s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пады́спад прысл. абл. nach únten; únter etwas (légen, stécken)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ро́льнік м. абл. Báuer m -n i -s, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

баця́н м. абл. заал. Storch m -(e)s, Störche

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вужла́к м. абл. Béule f -, -n, Schwéllung f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расплікну́цца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Абл. Расшпіліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)