Verbum

сквірчэ́ць разм. zíschen vt, brútzeln vi;

сквірчэ́ць на патэ́льні in der Pfánne brútzeln (пра сала і пад.)

скры́ты разм.

1. (незаметны) verbórgen, verstéckt;

2. (таемны) héimlich, gehéim; verkáppt (пра намер);

скры́тая злосць héimlicher Groll

скуго́ліць

1. (жаласліва выць) héulen vi; wínseln vi (пра жывёлу);

2. перан., разм. fléhentlich bítten*, flénnen vi

страсяну́цца erbében vi (h, s), erzíttern vi (s) (ад чаго-н. vor D); scháudern vi (пра чалавека)

сцяка́цца

1. zusámmenfließen* vi (s); sich veréinigen (пра рэкі);

2. перан. zusámmenströmen vi (s), zusámmenlaufen* vi (s)

то́чаны

1. geschlíffen; gedréht; ábgedreht;

2. (пра рысы твару і г. д.) wie (aus dem Stein [Mármor]) geméißelt

узня́ты

1. hoch gelégen; hoch gehóben;

2. перан. hoch, erhóben;

3. (пра пытанне) ángeregt; гл. тс. узнімаць

фасо́ністы разм.

1. schick; elegánt, fein;

2. (вычварнага фасону) mit Verzíerungen überláden;

3. (пра чалавека) géckenhaft, stútzerhaft

шчабята́нне н. Zwítschern n -s, Gezwítscher n -s; перан. Schwátzen n -s, Pláppern n -s (пра дзяцей)