Verbum

ператра́ўлены ​¹, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ператравіць ​¹.

ператра́ўлены ​², ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ператравіць ​².

ператра́ўлены ​³, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ператравіць ​³.

сто́чаны ​¹, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад стачыць ​¹.

сто́чаны ​², ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад стачыць ​².

сто́чаны ​³, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад стачыць ​³.

аджагна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Уст. Ва ўяўленні рэлігійных людзей — жагнаючыся, адхіліць ад сябе якую‑н. бяду, непрыемнасць, адагнаць нячыстую сілу; адхрысціцца. Аджагнацца ад злога духа. □ Не аджагнаўся ты [Мазыр] крыжам, не зратаваўся спарышом ні ад пакуты, ні ад слёз, якія даў няўмольны лёс! Дубоўка.

адкара́скацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак., ад каго-чаго.

Разм. Пазбегнуць, пазбавіцца чаго‑н., ухіліцца, адчапіцца, адвязацца ад чаго‑н. Моцна прысцігнула гора. Здавалася, канца і краю няма яму і ніколі ад яго не адкараскацца. Крапіва. Каб як адкараскацца ад надакучлівых думак.., [Іван] хутчэй засігаў далей. Быкаў.

адры́ў, ‑рыву, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адрываць — адарваць, адрывацца — адарвацца.

2. перан. Страта, разрыў сувязі з чым‑н. Адрыў формы ад зместу. Адрыў мастацтва ад жыцця.

•••

Без адрыву ад вытворчасці — працягваючы працаваць.

У адрыве ад... — не падтрымліваючы сувязі з кім‑, чым‑н.