во́чапка, ‑і,
1. Ручка (пераважна вераўчаная) вядра, бітона і
2. Вешалка, прышытая да адзення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́чапка, ‑і,
1. Ручка (пераважна вераўчаная) вядра, бітона і
2. Вешалка, прышытая да адзення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэ́ман, ‑а,
1. У старажытнагрэчаскай міфалогіі — бажаство, дух, істота, нешта сярэдняе паміж чалавекам і богам.
2. У хрысціянскай міфалогіі — д’ябал, злы дух, нячыстая сіла.
3.
[Грэч. daimōn.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забрыта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Надзець аброць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гравірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
1. Выразаць узоры, надпісы на метале, дрэве, шкле і
2. Выразаць клішэ для гравюры.
[Ад фр. graver.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адлётны, ‑ая, ‑ае.
Які адлятае на новае месца; пералётны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́крайка, ‑і,
Узорная форма, па якой крояць часткі адзення, абутку і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́пусташыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць;
1.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выра́знік, ‑а,
Той, хто адлюстроўвае, выражае чые‑н. інтарэсы, думкі і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аранжарэ́я, ‑і,
Цёплае зашклёнае памяшканне для вырошчвання і зімоўкі паўднёвых раслін або для несезоннага атрымання пладоў, гародніны і кветак; цяпліца.
[Фр. orangerie.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўтарытэ́тны, ‑ая, ‑ае.
1. Які карыстаецца аўтарытэтам.
2. Які не дапускае пярэчанняў; уладны (пра тон, жэст, выгляд і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)