прыстаўны́, ‑ая, ‑ое.
Які прыстаўляецца да чаго‑н. або прыстаўлены да чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыстаўны́, ‑ая, ‑ое.
Які прыстаўляецца да чаго‑н. або прыстаўлены да чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэйскура́нт, ‑а,
Даведнік цэн
[Ням. Preiskurant.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ры́дзель, ‑для,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэтушо́р, ‑а,
Спецыяліст
[Фр. retoucheur.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
садо́ўнік, ‑а,
Спецыяліст
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саля́рый, ‑я,
Спецыяльна абсталяванае месца, дзе прымаюць сонечныя вапны, лечацца сонечнымі прамянямі.
[Лац. solarium.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
са́начнік, ‑а,
1. На шахтах у мінулым — рабочы, які займаўся адкатам вугалю з забою; адкатчык.
2. Спартсмен, які займаецца скарасным спускам
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саўнарко́м, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сліўня́к, ‑у,
Зараснік сліў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спі́рытус, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)