эве́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да эвенаў, які належыць, уласцівы ім. Эвенская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эксудаты́ўны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да эксудату; які суправаджаецца эксудацыяй. Эксудатыўныя з’явы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эрзя́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да эрзян, які належыць, уласцівы ім. Эрзянская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эскімо́скі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да эскімосаў, які належыць, уласцівы ім. Эскімоская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эсто́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да эстонцаў, які належыць, уласцівы ім. Эстонская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ятвя́жскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ятвягаў, які належыць, уласцівы ім. Ятвяжская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Лядны ў выразе ля́дны дуб ’дуб цвёрды, Guercus robur L.’ (маг., Кіс.). Да ляда 1 ’дуб, які расце на лядзе’. Аналагічна лядны ў ТСБМ.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Ліхамы́слы, ліхамы́слый ’зламысны’ (Яруш.), рус. (Мард. АССР) лихомы́сный ’які наносіць шкоду, страты’. Прасл. lixomyslьnъjь (Трубачоў, Эт. сл., 15, 94). Да лі́ха і мы́сліць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Падбярозавік ’ядомы грыб з гладкай буравата-шэрай шапкай, які расце ў бярэзніку; абабак’. Дэрыват ад прыметніка падбярозавы < бяроза з суф. ‑ік. Гл. яшчэ падасінавік.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Падкі́днік, подкіднік ’бабок трохлісты, Menyanthes trifoliata L.’ (Бейл.). Зыходзячы са словаўтваральнай структуры, утварэнне ад прыметніка *падкідны, які да кідаць (гл.); але семантычная матывацыя невядомая.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)