спрацава́цца ​1, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑цуецца; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). У працэсе працяглай работы дайсці да непрыгоднага стану, знасіцца (пра інструмент, механізм). Матор спрацаваўся.

2. Стаміцца, страціць сілы, здароўе ад непамернай працы. [Марыля:] — Не ў тых гадах я, Амеля, не да гэтага мне цяпер. Якая была, то няма ўжо тае, спрацавалася. Лобан. [Маці] заўсёды так. Усё шкадуе, .. каб не спрацаваўся, каб у пару пад’еў. Дамашэвіч.

спрацава́цца ​2, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑цуецца; зак.

Дасягнуць поўнай зладжанасці, узгодненасці ў працы з кім‑н. [Зелянюк:] — Ну, што, згода? Едзем? .. Будзем разам працаваць на заводзе... Тут не спрацаваліся, дык, можа, там лепш патрапіш. Зарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

respite

[rɪˈspaɪt]

n.

1) перады́х -у m. (у пра́цы), палёгка f. (напр. ад гарачыні́)

2) адкла́д -у m., адтэрмінава́ньне; прыпыне́ньне n. (асабл. пакара́ньня сьме́рцю)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

прававая інспекцыя працы

т. 12, с. 525

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сусветная канфедэрацыя працы

т. 15, с. 287

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

сусветны падзел працы

т. 15, с. 289

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

тэхнічныя інспекцыі працы

т. 16, с. 150

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

улі́к, -ку м., в разн. знач. учёт;

у. тава́раў — учёт това́ров;

бухга́лтарскі ўлік — бухга́лтерский учёт;

у. пра́цы — учёт труда́;

зняць (зня́цца) з ~ку — снять (сня́ться) с учёта;

○ у. вэ́ксаляў — учёт векселе́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́перадзіць zuvórkommen* vi (s), voráuseilen vi (s) (каго-н. D); überhólen vt, überflǘgeln vt; überstéigen* vt (перавысіць);

вы́перадзіць каго-н у пра́цы j-m den Rang áblaufen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выхо́ўваць erzíehen* vt, gróßziehen* аддз. vt (дзяцей); ánerziehen* vt (пачуцці і г. д.);

выхо́ўваць у дзяце́й паша́ну да пра́цы die Kínder zur Áchtung vor der Árbeit erzíehen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дысцыплі́на​I ж. Disziplín f -; -en;

працо́ўная дысцыплі́на Árbeitsdisziplin f;

парушэ́нне дысцыплі́ны Disziplínverstoß m -(e)s, -stöße;

захо́ўваць дысцыплі́ну пра́цы die Árbeitsdisziplin éinhalten*;

падтры́мліваць дысцыплі́ну Disziplín hálten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)