мудрэ́ц, ‑раца,
1. Мудры, разумны чалавек.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мудрэ́ц, ‑раца,
1. Мудры, разумны чалавек.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палагадне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
1. Стаць
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарэлье́ф
(
від скульптуры, у якой фігура выступае на плоскай паверхні
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гетэракарыён
(ад гетэра- +
клетка, якая мае два або
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дыяпіры́зм
(ад
працэс выдаўлівання пластычных асадачных горных парод (солей, гліны і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэнуда́цыя
(
сукупнасць працэсаў разбурэння горных парод вадой, ветрам, леднікамі і перанос прадуктаў разбурэння на
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ізаста́зія ізастазі́я
(ад іза- + -стазія)
стан раўнавагі зямной кары, пры якім яна нібы плавае на
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тахікарды́я
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
у́льтра
(
прыхільнік, дзеяч найбольш рэакцыйных, крайне правых груповак фашысцкага тыпу ў некаторых краінах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
этагра́ма
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)