upał, ~u

м. спёка, спякота, гарачыня;

odmlewać od (z) ~u — млець ад спякоты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyrzeczenie się

н. адрачэнне; адмова ад чаго;

życie pełne ~ń — жыццё, поўнае нягод

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wysadzać się

незак.

1. падрывацца; гінуць ад выбуху;

2. выстаўляцца; намагацца паказаць сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

катаві́на Каляіна, след ад кола на дарозе (Краснап. Бяльк.). Тое ж катаві́на́ (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

палы́ня́ Гладкая паласа на вадзе, якая ўтвараецца ад моцнага, раптоўнага павеву ветру (Гродз.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

адмахну́цца

1. (адагнаць) verjágen vt (адмух);

2. разм. (адмо-віцца) sich drücken wóllen (ад чаго-н. vor D, von D); ábwehren vt;

адмахну́цца ад фа́ктаў sich über Tátsachen hinwégsetzen;

3. (рукой у знак нязгоды) ábwinken vi; éine ábweisende Hándbewegung máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выга́рына, ‑ы, ж.

Тое, што і выгар. Сцюдзёная вада, — гэта недзе на Паліку ці ў Асіпаўскай пушчы.. растае лёд: чорны ад попелу з выгарын, жоўты ад размяклага імху, буры ад кары, што адапрэла ад пнёў. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́слабаніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

Разм. Вызваліцца ад чаго‑н. Выслабаніцца ад работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

богаадсту́пнік, ‑а, м.

Уст. Чалавек, які адмовіўся ад рэлігіі, ад веры ў бога.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разадра́цца, раздзярэцца; зак.

Раздзяліцца на часткі ад рэзкага руху, ад зношанасці. Кашуля разадралася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)