Прылі́стак, прылісьцік ’лістападобны парастак,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прылі́стак, прылісьцік ’лістападобны парастак,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыту́жнік, пріту́жнік, прытужа́льнік, прітужа́льнік ’кій,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Разлётны ’імклівы, моцны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ржэ́ўнік ’іржэўнік’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рызі́на ’эластычны матэрыял з каўчуку’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рэ́гі 1 мн. ’маленькі ручаёк,
Рэ́гі 2 мн. л. ’рогат’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тарара́ ’пра гук барабана; шматслоўная балбатня’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тлук ’тлушч, растопленае сала’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
капуцы́н¹, -а,
Манах рымска-каталіцкага францысканскага ордэна,
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
карэ́нішча, -а,
1. Падземнае сцябло шматгадовых травяністых раслін, якое адрозніваецца ад кораня наяўнасцю недаразвітага лісця.
2. Асноўны, галоўны корань дрэва,
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)