ахаладжа́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны
2. Які ахалоджвае, асвяжае (пераважна пра напіткі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ахаладжа́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны
2. Які ахалоджвае, асвяжае (пераважна пра напіткі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваўнамы́йка, ‑і,
1. Машына
2. Прадпрыемства або частка яго, дзе мыюць воўну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́вадка, ‑і,
1.
2. Вывад коней
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
азакеры́т, ‑у,
Мінерал, які напамінае з выгляду пчаліны воск і ўжываецца
[Ад грэч. ozō — пахну і kēros — воск.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́гул, ‑у,
1.
2. Абгароджанае месца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́куп, ‑у,
1.
2. Грошы, рэчы, прызначаныя
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агульнадасту́пны, ‑ая, ‑ае.
1. Даступны ўсім
2. Зразумелы ўсім.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кінематаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кінематаграфіі, кінематографа.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кісларо́д, ‑у,
Хімічны элемент, празрысты бясколерны газ, які ўваходзіць у склад паветра і неабходны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
класіфіка́тар, ‑а,
1. Спецыяліст у галіне класіфікацыі.
2. Апарат
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)