гуміла́к, ‑у,
Смалістае чырванаватае рэчыва, якое ўтвараецца на галлі некаторых трапічных раслін і служыць
[Лац. gummi.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гуміла́к, ‑у,
Смалістае чырванаватае рэчыва, якое ўтвараецца на галлі некаторых трапічных раслін і служыць
[Лац. gummi.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бака́л, ‑а,
Пасудзіна, звычайна
[Фр. bocal.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бактэрыяўло́ўнік, ‑а,
Прыбор
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гара́ж, ‑а,
Будынак
[Фр. garage.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаво́кі, ‑ая, ‑ае.
З адным вокам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаразо́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які адбываецца, або ўтвараецца адзін раз; аднакратны.
2. Сапраўдны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аплі́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аптыма́льны, ‑ая, ‑ае.
Найбольш спрыяльны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арбалі́т, ‑у,
Разнавіднасць лёгкага бетону, які вырабляецца са звычайнага бетону з дабаўленнем драўняных адходаў (выкарыстоўваецца
[Ад лац. arbor — дрэва і грэч. líthos — камень.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́рыя, ‑і,
1. Вакальны твор
2. Інструментальная музычная п’еса пеўчага характару.
[Іт. aria.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)