разгро́мны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да разгрому, які ставіць мэтай разгром.

2. Разм. Які рэзка крытыкуе каго‑, што‑н.; разносны. Разгромная рэцэнзія. Разгромнае выступленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рту́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ртуці. Ртутны слупок. // Які змяшчае ў сабе ртуць. Ртутная руда. // Які дзейнічае пры дапамозе ртуці. Ртутны барометр. Ртутны тэрмометр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цы́ркульны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да цыркуля. Цыркульная ножка.

2. Які мае форму акружнасці, круга; які ўяўляе сабой частку круга. Цыркульная зала. Цыркульны франтон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hopeful [ˈhəʊpfəl] adj.

1. (of/about) по́ўны надзе́і; той, хто спадзяе́цца;

I feel hopeful that… Я спадзяюся, што…;

be hopeful of success спадзява́цца на по́спех

2. шматабяца́льны, які́ падае надзе́і;

a hopeful smile шматабяца́льная ўсме́шка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nucleus [ˈnju:kliəs] n. (pl. nuclei)

1. phys. ядро́ (атама)

2. biol. ядро́ (клеткі)

3. ядро́; цэнтр; ячэ́йка

4. ling. ядро́; элеме́нт, які́ ў ме́жах скла́да або́ сло́ва атры́млівае гало́ўны на́ціск

5. ling. ядро́ словазлучэ́ння, ска́за

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ве́пскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вепсаў, які належыць, уласцівы ім. Вепская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

амартызацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да амартызацыі. // Які служыць для амартызацыі. Амартызацыйнае прыстасаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арчы́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да арчынцаў, які належыць, уласцівы ім. Арчынская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абіўны́, ‑ая, ‑ое.

Які выкарыстоўваецца для абіўкі; які патрабуе абіўкі. Абіўная тканіна. Абіўное крэсла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пало́сны, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца палосамі, у выглядзе палос; які размяшчаецца палосамі. Палоснае снегазатрыманне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)