перыядычнае выданне Саюза мастакоў БССР. Выдаваўся ў 1966—90 Мінскім маст.-вытворчым камбінатам (72 плакаты на год). Плакаты адлюстроўвалі актуальныя для таго часу падзеі жыцця Беларусі. Выконваліся спосабам шоўкатрафарэтнага друку. У «Агітплакаце» працавалі мастакі М.Гурло, Р.Данчанка, У.Жук, У.Крукоўскі, А.Чуркін, В.Шматаў і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БО́ФАРТА ШКАЛА́,
служыць для ацэнкі сілы ветру ў балах па яго ўздзеянні на наземныя прадметы або па хваляванні на моры. Распрацавана ў 1806 англ. контр-адміралам Ф.Бофартам. З цягам часу мянялася і ўдакладнялася. У 1963 прынята Сусв. метэаралагічнай арг-цыяй (гл.табл.).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
падры́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1. Дрыжаць злёгку, час ад часу. Рукі, трымаючы ў прыгаршчах запалку, падрыгвалі.Пестрак.Нага ў Сотнікава нервова падрыгвала, мабыць, было балюча.Быкаў.// Злёгку трэсціся, падскакваць. Машына лёгка падрыгвае на свежанамошчаным бруку.Лужанін.Воз падрыгваў на бярвеннях і на галлі, што трашчала пад коламі.Мележ.
2.чым. Дрыгаць злёгку, час ад часу. Заклаўшы назад рукі,.. [Кашын] важна паглядаў наўкол і падрыгваў нагой.Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сеа́нс
(фр. séance)
дэманстрацыя або выкананне чаго-н. у пэўны прамежак часу без перапынку (напр. с. у кіно, с. гіпнозу).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
beánspruchenvt патрабава́ць (чаго-н.), прэтэндава́ць (на што-н.);
viel Zeit ~ патрабава́ць шмат ча́су
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Státus quom -s ста́тус кво (стан, які існаваў і існуе да цяперашняга часу)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Zwíschenzeitf -, -en праме́жак ча́су;
in der ~ між тым, у гэ́ты час; у праме́жак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
temporal
I[ˈtempərəl]
adj.
1) часо́вы
2) міну́чы, сьве́цкі, зямны́
3) які́ азнача́е час
temporal adverb — прысло́ўе ча́су
II[ˈtempərəl]
adj.
скро́невы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
зрэ́дку, прысл.
1. Іншы раз, час ад часу. Навокал пацішэла, толькі зрэдку чуліся стрэлы.Мележ.
2. Дзе-нідзе, месцамі. Зрэдку трапляліся кучаравыя бярозкі і трапяткія асіны.Сіняўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)