тэ́зіс, -а,
1. У логіцы: палажэнне, якое патрабуе абгрунтавання.
2. звычайна
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тэ́зіс, -а,
1. У логіцы: палажэнне, якое патрабуе абгрунтавання.
2. звычайна
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чахарда́, -ы́,
1. Гульня, у якой ігракі па чарзе скачуць цераз спіны партнёраў,
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чый², чы́ю,
1. Высокі стэпавы кавыль, які расце ў Сярэдняй і Цэнтральнай Азіі.
2. Высушаныя сцёблы гэтай расліны,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
allocate
1) выдзяля́ць, разьмярко́ўваць, асыгно́ўваць
2) выяўля́ць месцазнахо́джаньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сокро́вище
сокро́вища недр ска́рбы не́траў;
сокро́вища мирово́й культу́ры ска́рбы сусве́тнай культу́ры;
◊
ни за каки́е сокро́вища ні за
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
атрэ́п’е, ‑я,
1. Адыходы,
2. Старое, зношанае адзенне; лахманы.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вадапла́ўны, ‑ая, ‑ае.
У выразе: вадаплаўныя птушкі — агульная назва птушак,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыназа́ўр, ‑а,
Прадстаўнік самых вялізных паўзуноў,
[Ад грэч. deinos — страшны, sauros — яшчарка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыплако́к, ‑а,
Род шарападобных бактэрый (узбуджальнікаў хвароб, сапрафітаў і пад.),
[Ад грэч. doplóos — двайны і kókkos — зерне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэко́рум, ‑у,
[Ад лац. decorum — прыстойнасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)