тэ́зіс, -а,
1. У логіцы: палажэнне, якое патрабуе абгрунтавання.
2. звычайна
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тэ́зіс, -а,
1. У логіцы: палажэнне, якое патрабуе абгрунтавання.
2. звычайна
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чахарда́, -ы́,
1. Гульня, у якой ігракі па чарзе скачуць цераз спіны партнёраў,
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чый², чы́ю,
1. Высокі стэпавы кавыль, які расце ў Сярэдняй і Цэнтральнай Азіі.
2. Высушаныя сцёблы гэтай расліны,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
allocate
1) выдзяля́ць, разьмярко́ўваць, асыгно́ўваць
2) выяўля́ць месцазнахо́джаньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сокро́вище
сокро́вища недр ска́рбы не́траў;
сокро́вища мирово́й культу́ры ска́рбы сусве́тнай культу́ры;
◊
ни за каки́е сокро́вища ні за
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
атрэ́п’е, ‑я,
1. Адыходы,
2. Старое, зношанае адзенне; лахманы.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́нты, ‑аў.
Назва ўсходнеславянскіх плямён 4–7 стст.,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апапле́ксія, ‑і,
Кровазліццё ў мозг або закупорка мазгавых сасудаў,
[Грэч. apopleksia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апатры́ды, ‑аў;
[Ад грэч. a — адмоўная часціца і patridos — радзіма.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кальча́к, ‑а,
Некалькі галін, лістоў, кветак,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)