яйла́, ‑ы, ж.

1. Галоўная града ў сістэме Крымскіх гор. Вецер звычайна дзьме з мора, бо з трох астатніх бакоў Сімеіз акружае надзейная варта — падкова Ай-Петрынскай яйлы. Карамазаў.

2. Агульная назва летняй пашы ў Крымскіх гарах.

[Цюрк.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ала́х

(ар. Allah)

назва бога ў ісламе.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

глёт

(ням. Glatte)

тэхнічная назва вокісу свінцу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

джы́нга

(англ. jingo)

назва англійскіх ваяўнічых шавіністаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

іера́рх

(гр. hierarches)

царкоўна-афіцыйная назва епіскапа.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

клавіцымба́л

(с.-лац. clavicymbalum)

першапачатковая назва клавесіна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ландка́рта

(ням. Landkarte)

даўнейшая назва геаграфічнай карты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мезатро́н

(ад меза- + -трон)

устарэлая назва мезона.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

піраска́ф

(ад піра- + -скаф)

першапачатковая назва парахода.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ю́гендстыль

(ням. Jugendstil)

нямецкая назва стылю «мадэрн».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)