Лядны ў выразе ля́дны дуб ’дуб цвёрды, Guercus robur L.’ (маг., Кіс.). Да ляда1 ’дуб, які расце на лядзе’. Аналагічна лядны ў ТСБМ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Belángm -(e)s, -e
1) значэ́нне;
von gróßem ~які́ ма́е вялі́кае значэ́нне
2) дачыне́нне
3) pl інтарэ́сы, патрабава́нні
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
flaua
1) слабы́, вя́лы, мля́вы;
sich ~ fühlen адчува́ць мля́васць
2) няхо́дкі (тавар)
3) які́ [што] вы́дыхаўся, нясма́чны (пра напоі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Sándmannm -s, ~männchen n -s ка́зачная асо́ба: (маленькі чалавек, які сыпле дзецям пясочак у вочкі, каб яны заснулі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
sáttelfesta
1) які́ мо́цна сядзі́ць у сядле́
2) до́бра падрыхтава́ны, дасве́дчаны;
~ in etw. sein цвёрда ве́даць што-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
trágbara
1) партатыўны, перано́сны
2) пладано́сны
3) які́ мо́жна насі́ць
4) пасі́льны;
die Kósten sind nicht ~ расхо́ды [выда́ткі] непасі́льныя
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
unbéugsam, únbeugsama
1) які́ не гне́цца, не згіна́ецца
2) непахі́сны;
~er Wíderstand сто́йкае супраціўле́нне;
~e Energíe невычарпа́льная эне́ргія
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пячо́рны, ‑ая, ‑ае.
1.Які мае адносіны да пячоры. Пячорнае скляпенне. Пячорная цемра.//Які жыве ў пячоры. Пячорныя жывёлы.//Які знаходзіцца ў пячоры. Пячорнае возера.
2.Які адносіцца да перыяду, калі людзі жылі ў пячорах. Пячорны чалавек. Пячорны перыяд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АРЭЛЬЯ́НА ((Orellana) Франсіска дэ) (1505 або 1511, горад Трухільё, Іспанія — 1546 або 1550),
іспанскі канкістадор; першы еўрапеец, які перасек Паўднёвую Амерыку ў самай шырокай частцы мацерыка і прасачыў сярэдняе і ніжняе цячэнне Амазонкі. Прымаў удзел у заваяванні Перу (1532—34) пад кіраўніцтвам Ф.Пісара. 26.12.1541 выйшаў з форта Гуаякіль, перабраўся цераз Анды, спусціўся да вусця ракі Напа і выплыў у Амазонку. 26.8.1542 дасягнуў Атлантычнага акіяна.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АЭРАЛО́ГІЯ (ад аэра... + ...логія),
раздзел метэаралогіі, які вывучае фіз. працэсы і з’явы ў свабоднай атмасферы (вышэй за прыземны слой) і распрацоўвае метады іх даследавання. Даследуе састаў і будову атмасферы Зямлі, утварэнне воблакаў і ападкаў, цеплаабмен у свабоднай атмасферы, паветр. плыні, узаемадзеянне паветр. масаў і інш. Выкарыстоўвае метады зандзіравання атмасферы, электронную апаратуру, радыёлакацыю, авіяцыйную, ракетную і метэаралагічную спадарожнікавую тэхніку. Назіранні праводзяцца на аэралагічных станцыях і ў абсерваторыях.