харчава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе;
Даваць, дастаўляць каму‑н. ежу; карміць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
харчава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе;
Даваць, дастаўляць каму‑н. ежу; карміць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́сціся
1.
2.
3. (протекать — о разговоре) вести́сь;
4. (постепенно возвращаться к одной и той же теме) враща́ться;
5. (идти, проводиться дальше) продолжа́ться;
6.
◊ у ці́хім бало́це чэ́рці вяду́цца —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
БРА́ГІНСКІ РАЁН,
на
Раён размешчаны ў межах Гомельскага Палесся. Паверхня — слабахвалістая раўніна. Пераважаюць
Агульная плошча
А.А.Варанец.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БУ́ДА-КАШАЛЁЎСКІ РАЁН,
на
Раён размешчаны ў межах Чачорскай раўніны (
Агульная плошча
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Dum vitant stulti vitia, in contraria currunt
Дурні, пазбягаючы адных памылак, упадаюць у іншыя.
Дураки, избегая одних ошибок, впадают в другие.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
Aurora musis amica (est)
Аўрора ‒ сяброўка музам (г. зн. ранішнія гадзіны спрыяльныя для заняткаў навукамі і мастацтвам).
Аврора ‒ подруга музам (т. е. утренние часы благоприятны для занятий науками и искусством).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
пожа́ловать
1. (наградить, подарить) падарава́ць, узнагаро́дзіць; (о правах
2. (посетить) наве́даць (каго, што), завіта́ць (да каго, да чаго);
прошу́ пожа́ловать ко мне в го́сти прашу́ завіта́ць да мяне́ ў го́сці;
он пожа́ловал к нам в три часа́ ён наве́даў
пожа́луйте прашу́, про́сім; (пожалуйста) калі́ ла́ска;
пожа́луйте ку́шать! прашу́, про́сім (калі́ ла́ска) да стала́!;
◊
добро́ пожа́ловать а) (приветствие) з до́брым прыбыццём (прые́здам, прыхо́дам)!; б) (приглашение) сардэ́чна запраша́ем!, калі́ ла́ска!
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бу́рны, ‑ая, ‑ае.
1. З бурамі; навальнічны.
2. Які бушуе, бурліць.
3. Які імкліва праходзіць або развіваецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драпе́жнік, ‑а,
1. Драпежная жывёліна.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папярэ́дзіць, ‑пяраджу, ‑пярэдзіш, ‑пярэдзіць;
1. Загадзя паведаміць каму‑н. пра што‑н.
2. Загадзя ліквідаваць тое, што пагражае; перашкодзіць ажыццяўленню чаго‑н.
3. Зрабіць што‑н. раней каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)