праяві́цель, ‑ю, м.
Спец. Водны раствор хімічнага рэчыва, які ўжываецца для ператварэння нябачнага адлюстравання на плёнцы, пласцінцы ў бачнае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
проціззя́нне, ‑я, н.
Спец. Невялікая светлая пляма авальнай формы, якая з’яўляецца ноччу на небе ў месцы, дыяметральна процілеглым сонцу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
про́шывень, ‑шыўня, м.
Спец. Інструмент у выглядзе ўсечанага конуса для праціскання адтулін або паглыбленняў пры коўцы і штампоўцы металу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераахаладзі́ць, ‑ладжу, ‑лодзіш, ‑лодзіць; зак., каго-што.
Вельмі ахаладзіць. // Спец. Ахаладзіць ніжэй тэмпературы замярзання або кандэнсацыі. Пераахаладзіць вадкі аміяк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перанапру́жанне, ‑я, н.
1. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. перанапружваць — перанапружыць.
2. Спец. Павышанае напружанне ў электрычнай сетцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перастры́г, ‑у, м.
Спец. Паўторная стрыжка шэрсці. Рабіць перастрыг. // Шэрсць ад паўторнай (вясенняй) стрыжкі. Перастрыг мякчэйшы, чым першая стрыжка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перцэпіе́нт, ‑а, М ‑нце, м.
Спец. Чалавек, які успрымае мысленныя сігналы, што пасылаюцца пры правядзенні тэлепатычных доследаў іншым чалавекам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перцэ́пцыя, ‑і, ж.
Спец. Успрыманне, непасрэднае адлюстраванне аб’ектыўнай рэальнасці ў той момант, калі яна дзейнічае на нашы органы пачуццяў.
[Лац. perceptio — разуменне, пазнаванне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
планта́ж, ‑у, м.
Спец. Глыбокая апрацоўка глебы спецыяльнымі плугамі, якая праводзіцца галоўным чынам пры закладцы вінаграднікаў і пладовых садоў.
[Фр. plantage.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плюсо́ўка, ‑і, ДМ ‑соўцы; Р мн. ‑совак; ж.
Спец.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. плюсаваць.
2. Плюсавальная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)